( ( آه دلم ) ) هیچ کس ازرازدلم آگاه نیست.هیچ کس ازآه دلم به جزقلب تو خبرندارد.من درمسیرقلب توام.چون مسافری و مقصدم افق دورچشمان توست. پا به پای نسیم می آیم. به میعادگاه عشق به آنجا که سالها پیش دلم را به امانت در آنجا نهاده بودم. می آیم و دلم را با خود می برم.زیرا که تو سزاوارعشقی چنین لطیف و ملموس نیستی.
تورا تنها بی وفائی سزاوار تراست.آری درورای چشمان معصومت چیزی را میبینم که بیش ازاین جای تامل نیست.دمی به سکوت بیندیش.به لحظه ای که تلا لوعشق جاده های تاریک و خالی ازرهگزرزندگیت را فروزان کرد. به زمانی که در شب تاریک و بی ستاره دلت تنهائی را به لحظه هایت فرا می خواندی ونسیم تک مونس شبهای بی فروغت بود.آری دمی به سکوت بیاندیش و به یاد آن روزها و شبهای سرد و بی روح لحظه ای سکوت کن و دراین سکوت به چشمانم بیاندیش به فروغ لرزان چشمانم که در اضطراب تنها مانده وازتشویش لحظه هائی که بی تو خواهد گذشت به خاموشی میگرایدآری مهربانم من نیازمند توهستم.نیازمند تو و دستی که در گرمایش سرمای سوزان بی کسی را به فراموشی بسپارم و نیازمند قلبی که طنین تپش مهر انگیزش آرامش بخش لحظه های پر رنجم باشد.
دلم اسیر باد است و قلبم در تسخیر کویر
وچشمانم درچنگال دریای مواج
با خورشید از حرارت عشق میگویم و خورشید باورش نمیکند.
ماه را میگویم که پاک است و ناب و او می خندد.
(( آه دلم )) 
( ( کبوتر احساس ) ) (( کبوتر احساس ))
( ( فاصله من از تو ) )
اگربخواهم ازدوریمان بگویم بازهم باید سیلاب اشک میهمان چشمانم باشد ما هرچند ازهم دوریم اما در یک سرزمینیم و درمرزهای یک کشور.
من و تو آنقدرازهم دوریم و آنقدربه هم نزدیکیم که میتوانیم سواربرنسیم از فاصله بین لحظه ها بگذریم و یکدیگر را تنگ درآغوش بگیریم.
سطورکاغذ خوب میداند که چقدرتورا به خویش نزدیک میبینم و تا چه حد تورا خواهانم.
فاصله ها هم حکایت گر عشقند.همچنان که فرهاد درپس فاصله ها جان داد و مجنون مجنون شد.
و بدان هرچه تو ازمن می گریزی من به تو پایبند تر میشوم. پایبند و اسیر.
اسارت در قفس تنگ سینه ات آنچنان زیباست که شوق پریدن را ازیادمان میبرد.
هیچ شمرده ای روزهائی راکه بی تو گذرانده ام.هیچ به خاطرآورده ای لحظه هایی را که به امید دیدنت چه سر سختانه و چه صبورانه به انتظار نشسته ام و چشمان پرغمم را انقدرازحسرت وانتظار خالی ازاشک کرده ام که تنها امید بازگشت فروغ چشمانم دیدار دوباره ی توست.
نمی دانم کدامین عاشق دیوانه ای این چنین زندگی پیشه میکند.حتی شقایق هم که داغدارترین است ازداغ عشق من خجل می شود.
گوئی که تمام لطف و طراوت را ازوجود تو گرفته اند وعشق وصمیمیت جای خود را به کینه وانزجارداده است.
چگونه اثبات کنم که تردید تو سرابی بیش نیست. بدان که تو آن باران آرام وبی خروشی هستی که در کویر تنهائی هایم برزمین خشک و باران ندیده قلبم میبارد. توهمانی که عشق را برایم به ارمغان می آوری.
(( فاصله من از تو ))
بهار زندگی
در تمام کوچه پس کوچه های پاییزپی ات گشتم حتی لا به لای برگهای زرد وخشکیده درختان جنگل*همه جا حس می کردمت اما پیدایت نکردم می فهمیدمت اما........
تمام زمستان را درپاکی و سفیدی برف*در سرمای سنگین و بیروح کوچه های یخ زده محله تان............اما نیافتمت.
تو بودی اما تورا گم کرده بودم*در وجودم و سرما بر سنگینی غم گمشدنت می افزود و دل گرفته ام حال ترکیدن بر وجودش نمانده بود.
بهارشد درکوچه های سرخ و سبزرزها و یاسها درپی ات گشتم به قول سهراب پای پرچین ها...حتی صدای پایت را نیزکنارچشمه ها احساس میکردم.دوستت داشتم بیش ازهمیشه و پیدایت روشن تراز گذشته*وقتی که درختان مرده را دوباره زنده گردانیدی و جوجه گنجشک ها چشم به جهان زیبایت گشودند*تورا احساس میکردم با تمام وجود مانند زمانی که متولد شدم.پاک و مطهرمثل یک فرشته با دو بال سپید.چگونه می توانستم باورکنم زمین مرده دوباره زنده شده بود وزندگی را از سر گرفته*اما باورکردم وقتی که قا صدک خبرآورد که او نیزتورایافته است.
بهار زندگی
حرف دل خودم
این سکوت جانفرسا رامی شکند و آن را تلخ ترمی کند.اگراینگونه می نویسم برمن خرده مگیر!چراکه دیگرنه آوای نسیم ونه ناله پرندگان هیچکدام برایم زیبا نیستند و دیگرازآنها نفرت دارم.
من به دنبال آوازونوائی هستم که مراازتنهائی درآورد.زره ای فقط زره ای محبت و لبخند به من هدیه کند.نسیم به فکردرختان است و پرندگان به فکرفرزندان خود برای آنها نغمه سرائی می کنند. پس مرا چه سود؟
من به دنبال چشمان مهربان توهستم که بایک نگاه*غبارغم تنهائی راازخم پاک کند من به دنبال چشمان مهربان هستم که با من به دنبال لبخند محبت آمیزی که درعین آرامی وسکوت خود*سکوت درونم را بشکند ودرون من نیزشادی کوچکی برپا سازد.
من اینک جویای زببائیهای طبیعت ودشت و صحرانیستم من اینک به دنبال زیبائی محبت یار مهروهمدم وعطوفت عشق هستم ودرپیآن پنجره های اتاق تنهائی را خواهم شکست وچشمانم راحریصانه بگشایم وبه همه جا بنگرم تا شاید پیدایشان کنم؟.
( ( حرف دل خودم ) )
خیلی خوشحالم که به سرزمین من سر زدید از همتون ممنونم.
نظر که یاد تون نمیره؟
موفق باشید و سلامت.
یا حق.
بنام یگانه های پرستوهای بی آشیانه
برای همه ی آنهایی که بی تقصیرند:
تقدیم به چشمهایی که در راه ماندند و دلهایی که آنها را راندند.تقدیم به اشکهایی که غرورشان شکست و عهدهایی که کسی آنها را نبست.
رنگه چشمات یادم نمیره
طعم لبهات یادم نمیره
قصه هامون یادم نمیره
خنده هامون یادم نمیره
بگو به من ای عشق من
چرا ازم دلگیر شدی
بگو به من ای خوبه من
چرا بهونه گیر شدی
بگو به من ای عشقه
چرا ازم دلگیر شدی
بگو به من ای خوبه من
چرا بهونه گیر شدی
یه تو عاشقم بودی
امروز مثله غریبه ها
یه روزی تو کناره من
امروز منو فاصله ها
رنگه چشمات یادم نمیره
طعم لبهات یادم نمیره
قصه هامون یادم نمیره
خنده هامون یادم نمیره
وای که چی بگم یه درده
تو قلبم خونه کرده
وای که چی بگم
منو عشق دیونه کرده
وای که چی بگمهنوزم
به آتیشت می سوزم
وای که چی بگم چه
آسون شدم یه مجنون
هر جا هستی
من چشم براهم
زنده هستم با خاطراتم
تا می خوابم خوابت می بینم
رفتی و من تنها ترینم
وای که چی بگم یه درده
تو قلبم خونه کرده
وای که چی بگم
منو عشق دیونه کرده
وای که چی بگمهنوزم
به آتیشت می سوزم
وای که چی بگم چه
آسون شدم یه مجنون
هر جا هستی
من چشم براهم
زنده هستم با خاطراتم
تا می خوابم خوابت می بینم
رفتی و من تنها ترینم
رنگه چشمات یادم نمیره
طعم لبهات یادم نمیره
قصه هامون یادم نمیره
خنده هامون یادم نمیره
قصه داره تموم میشه ، مثل تموم قصه ها
فقط واسم دعا کنین ، اول خدا بعدم شما ....
.::زيبا با دلی به وسعت دريا ::.
.:: کلبه تنهایی ما)n.r(::.
.::سفری به درون ::.
بوسه آتش(مهدیه نازنینم)
شازده کوچولو
خاله مينا
عرشیاجان (شب ایرانی)
تاوان بی معرفتی تو (جاوید)
و عشق صدای فاصله هاست
فرزند آفتاب
فریاد سکوت
گستره ای به وسعت عشق
سکوت مرداب
آوای تنهائی
بد جوری عاشقت شدم
خداحافظ
neverlove(فرزانه خانم)
تنهای تنها(امید)
دختری که عاشق مادرش بود
paradaise(مریم)
شبهای آفتابی
ستاره کویر
داستان زندگی ما آدم ها
همسفر با تو ( نادیا )
بیرون بده بیا تو (رویا خانم)
onlyقرمز (سیما خانم گل)
سودم از سودای دل
ناقوس عشق
غم این خفته(امیر)
رنگارنگ
سارا جونی(شب گرد ملوس)
امید به زندگی(زیباست)
